σπειρίτης

ου, ὁ
A. stone forming the base of a column (σπεῖρα 1.8), Supp.Epigr. 2.569.13, 23 (Didyma, ii B.C.); Lat. spirita, in abl. pl. spiritis, CIL 8.15497 (Africa).
Liddell, Scott & Jones
A Greek-English Lexicon, 1940
← σπειρίον Dictionary σπειροδρακοντόζωνος →
An open-access project