σπαρτότονος

ον
A. slung on ropes, κλίνη PTeb. 793 vi 3 (ii B.C.), PUniv.Giss. 10 ii 6 (ii/i B.C.).
Liddell, Scott & Jones
A Greek-English Lexicon, 1940
← σπάρτος Dictionary σπαρτοφόρος →
An open-access project