σοναρόν

η, ον
A. v. σῶς. σορδισμός· τὸ μὴ καθαρῶς διαλέγεσθαι ἤτοι ἑλληνίζειν, Id.; cf. σαρδισμός. σορεῖον or σόρειον, v. σορίδιον.
Liddell, Scott & Jones
A Greek-English Lexicon, 1940
← σομφώδης Dictionary σορέλλη →
An open-access project