σμύχω

A. σμῦξαι Hsch.):—Pass., aor. 1 ἐσμύχθην(κατ‐) Theoc. 8.90; aor. 2 ἐσμύγην[υ](ἀπ‐) Luc. DMort. 6.3: pf. ἔσμυγμαι(κατ‐) Hld. 7.21:— burn in a slow, smouldering fire, make a thing smoulder away (cf. κατασμύχω): metaph. of grief, τεῖρ’ ὀδύνη σμύχουσα A.R. 3.762; κῆρ ἄχεϊ σμύχουσα ib.446:—Pass., smoulder away, Ἴλιος πυρὶ σμύχοιτο Il. 22.411; by the fires of love, Mosch. Fr. 2.4; by suspicion, Hld. 1.16; πυρετὸς ‐όμενος Gal. 11.25; σμύχονται σάρκες are shrivelled, Aret. SD 1.8.