σμάω

A. σμῆν Luc. Lex. 3; 3 sg. Pass. σμῆται Antiph. 148.4; but in Ion. and late Prose σμᾷ, σμᾶται, Hdt. 9.110, Luc. Anach. 29 (ἀπο‐σμᾷ):—impf. ἔσμων(ἐξ‐) Hdt. 3.148: aor. ἔσμησα Alex. 187.5:—Med., pres. part. σμώμενος Ar. Fr. 360: aor. part. σμησάμενοι Hdt. 4.73; Dor. part. σμασαμένα Call. Lav.Pall. 32; inf. ζμήσασθαι PEnteux. 82.3 (iii B.C.): —Pass., pf. part. προ‐εζμησμένος PSI 10.1180.48 (ii A.D.). (Hence σμή‐χω, cf. ψάω ψήχω, νάω νήχω):—wipe or cleanse with soap or unguent (σμῆμα), ἀποπλύματι τὰς τρίχας D.S. 5.28: metaph., σμήσας τε λεπτοῖς ἁλσί (sc. τὴν σηπίαν) Alex. l.c.:—Act. mostly found in compds. δια‐, ἐκ‐, ἐπι‐σμάω:—more freq. in Med., σμησάμενοι τὰς κεφαλάς Hdt. 4.73, cf. 9.110; λιπαρὸν σμασαμένα πλόκαμον Call. l.c.: abs., κατέλιπον αὐτὴν σμωμένην ἐν τῇ πυέλῳ Ar. Fr. 360, cf. Antiph. l.c.—σμῆσαι and σμῆμα are said by Phryn. (228) to be more Att. than σμῆξαι, σμῆγμα; but Moer. (p.336 P.) cites ῥύπτομαι, ῥύμμα as the true Att. words.

II. wipe, wipe clean, τὴν κάρδοπον Luc. Lex. 3.