σκυλακότροφος

ον
A. breeding or rearing dogs, εὐνή Opp. H. 1.719; θεά TAM 2.174 (Oracle, Sidyma).
Liddell, Scott & Jones
A Greek-English Lexicon, 1940
← σκυλακοτροφικός Dictionary σκυλακώδης →
An open-access project