σκνιπός

A. dim-sighted, ἢ τυφλὸς ἤ τις σκνιπός Semon. 19; σκνιφός, Hsch. (who also cites σκνίφος· τὸ σκότος); cf. ὑπόσκνιφος, ‐σκνιπος.