σκληροτράχηλος

ον
A. stiff-necked, LXX Ex. 33.3, al., Aesop. 318, Act.Ap. 7.51; cf. σκληραύχην:—hence σκληροτραχηλέω, Hsch.s.v. Τελχιτένοντες, Phot.s.v. Τελχιταίνει, EM 751.36.
Liddell, Scott & Jones
A Greek-English Lexicon, 1940
← σκληρότης Dictionary σκληρότριχος →
An open-access project