σκληρός

A. hard, opp. μαλακός in all senses:

I. hard to the touch, ξύλον ς. ἢ μαλακόν Thgn. 1194; ἐλαία Pi.l.c.; γῆ A. Pers. 319, cf. X. Oec. 16.11; κοίτη Pl. Lg. 942d, etc.

2. of sound, harsh, σκληρὸν ἐβρόντησε Hes. Th. 839; βρονταί Hdt. 8.12; ἡ φωνὴ σκληροτέρα Arist. Aud. 801b38, al.

3. of taste and smell, harsh, bitter, ς. ὕδατα (springing from a rocky soil) Hp. Aër. 1; so σκληρότατος ἀὴρ καὶ τόπος Plb. 4.21.5; of wine, dry, Ar. Fr. 579, Dsc. Alex.Praef.; ὀσμαί Thphr. CP 6.14.12 (Comp.): metaph., ς. φράσις D.H. Pomp. 2.

4. stiff, unyielding, opp. ὑγρός (lithe and supple), τιτθία ς. καὶ κυδώνια Ar. Ach. 1199; σκληρότεροι μαστοί Arist. PA 688a27; σκέλη X. Eq. 1.6; τί τὸ ὑγρὸν τοῦ χαλινοῦ καὶ τί τὸ ς. ib.10.10; of the hair (cf. σκληρόθριξ), Arist. HA 517b11 (Comp.), al.; ς. δέρμα, σάρξ, Id. PA 665a2, Phgn. 806b22, etc.; of persons, Pl. Tht. 162b, Smp. 196a, Plu. Ages. 13, Luc. Salt. 21; of dogs, X. Cyn. 3.2; τράχηλος ib.5.30; οἱ τὸ σῶμα ς. Arist. Pr. 873a34, al.

5. κοιλίη ς. costive, Hp. Aph. 3.25, cf. Arist. PA 670b9.

6. of light, strong, ἐν ς. αὐγῇ ἢ μαλακῇ Id. Col. 793b17.

7. of a wind, strong, Ep.Jac. 3.4, Poll. 1.110, Ael. NA 9.57.

II. metaph.,

1. of things, hard, austere, μὴ τὰ μαλακὰ μῶσο, μὴ τὰ ς. ἔχῃς Epich. l.c.; τροφή S. OC 1615; δίαιται E. Fr. 525.5; βίος Men. 522; τὰ ς. hard words, S. OC 1406; ς. συμφοραί E. Fr. 684.3; σκληρὰ μαλθακῶς λέγων S. OC 774; τόνος ἀπηνὴς καὶ ς. Plu. Phoc. 2; τὸ ς. = σκληρότης, ἡ δίαιτα . . ὑπερβάλλει ἐπὶ τὸ ς. Arist. Pol. 1270b33.

2. of persons, harsh, austere, cruel, stubborn, S. Fr. 24.7, Pl. Tht. 155e, Ti.Locr. l.c.; ς. ἀοιδός, of the Sphinx, S. OT 36; ς. γὰρ αἰεί E. Alc. 500; ὦ ς. δαῖμον Ar. Nu. 1264; τοὺς τρόπους σκληρός Id. Pax 350; ἄγροικοι καὶ ς. Arist. EN 1128a9; ς. ψυχή S. Aj. 1361, Tr. 1260(anap.); ς. ἄγαν φρονήματα Id. Ant. 473; ἦθος Pl. Smp. 195e; ς. θράσος stubborn courage, E. Andr. 261.

III. Adv., ‐ρῶς καθῆσθαι, i.e. on a hard seat, Ar. Eq. 783; εὐνάζεσθαι X. Cyn. 12.2.

2. hardly, with difficulty, E. Fr. 282.9.

3. harshly, obstinately, ς. διαμάχεσθαι Pl. Lg. 629a; ἀπειλεῖν ib.885d; τὰ μαλακὰ ς. καὶ τὰ σκληρὰ μαλακῶς λέγειν Arist. Rh. 1408b9; ς. αὐλεῖν Id. Aud. 803a20. (Prob. cogn. with σκέλλω.)