σκίρτημα

ατος, τό
A. bound, leap, esp. of restive or frightened animals, ἐμμανεῖ ς. ᾖσσον A. Pr. 675, cf. 599 (lyr.); ποδῶν σκιρτήματα ἔλαυνε E. HF 836, cf. Hec. 526, etc.
Liddell, Scott & Jones
A Greek-English Lexicon, 1940
← σκιρτηθμός Dictionary σκιρτηματικῶς →
An open-access project