σκιρός

A. hard, of tempered iron, Sch.S. Aj. 651; cancerous, νοσήματα Them. Or. 8.110c: metaph., σκιροὺς θεούς (v.l. for σκληροὺς) Plu. 2.421d (ap. Eus. PE 5.5, σκιρροὺς ap. Theodoret.); ς. γέροντες dub. cj. for σκληροὶ in Longus 2.14.