σκινδάλαμος

A. splinter, in form σχινδαλμός Hp. Mul. 2.133 (σκινδαλαμός, σχιδαλαμός, etc. in codd.); σκινδαλμός, Dsc. 1.18.

II. metaph., λόγων ἀκριβῶν σχινδάλαμοι strawsplittings, quibbles, Ar. Nu. 130, cf. Ra. 819, Luc. Hes. 5; so σκινδαλμούς Alciphr. 3.64:—cf. ἀνασχινδυλεύω.