σκέλλω

A. σκήλειε Il. (v. infr.), ἔσκειλα Zonar.:— Pass., v. infr. 11:—dry up, parch, μὴ μένος ἠελίοιο σκήλεῑ ἀμφὶ περὶ χρόα ἴνεσιν ἠδὲ μέλεσσιν Il. 23.191; cf. ἐνσκέλλω.

II. Pass. σκέλλομαι(κατα‐ A. Pr. 481): fut. σκελοῦμαι Hsch.: intr. pf. Act. ἔσκληκα in pres. signf. (in compds. also with intr. aor. 2 Act. σκλῆναι, cf. ἀποσκλῆναι):— to be parched, lean, dry, ἐσκληκότα καπνῷ smoke-dried, Choeril. 4, cf. Nic. Th. 718; χρὼς ἐσκλήκει A.R. 2.201; Ep. part. nom. pl. ἐσκληῶτες ib.53.