σκάφος

A. hull of a ship, Hdt. 7.182, Th. 1.50; ἐν μέσῳ σκάφει S. Tr. 803; ὑπτιοῦτο δὲ σκάφη νεῶν A. Pers. 419; ναυτικὰ ς. S. Aj. 1278; Ἀργοῦς σκάφος E. Med. 1; ναὸς or νεὼς ς., poet. = ναῦς, Id. IT 1345, al.: generally, ship, οὐδ’ ἐπόντισε ς. A. Ag. 1013 (lyr.), cf. Supp. 440, Ar. Ach. 541, D. 9.69, BGU 1755.4 (i B.C.), etc.; σκάφευς ἀνάσσων Alcm. 72 (nisi leg. Καφεύς = Κηφεύς): metaph., πόλεως ς. the ship of the state, Ar. V. 29.

b. τὸ ἴδιον κυβερνῆσαι ς. 'paddle one's own canoe', Phld. Rh. 2.294 S.

2. hollow of the external ear, Poll. 2.85.

II. = σκαφεῖον, AP 6.21.7.