σκάπτω

A. σκάψω Pl. Lg. 778e, (κατα‐) E. HF 566: aor. ἔσκαψα Hp. Art. 12, (κατ‐) Hdt. 7.156, etc.: pf. ἔσκαφα(κατ‐) Isoc. 14.7,35:—Pass., fut. σκαφήσομαι(ἀπο‐) Polyaen. 5.10.3, (κατα‐) J. AJ 20.6.1: aor. ἐσκάφην [α] LXX Is. 5.6, Gp. 12.5.1, (κατ‐) E. Hec. 22, etc.: pf. ἔσκαμμαι Pl. Cra. 413a, Luc. Gall. 6 :—dig, abs., Hp. Art. 12, Pl. Lg. 778e; ς. τἆλλά τε μοχθεῖν Ar. Pl. 525: prov., ς. οὐκ ἐπίσταμαι Id. Av. 1432, cf.Fr. 221, Ev.Luc. 16.3:—Med., ς. δικέλλῃ Ps.-Phoc. 158.

II. c. acc.,

1. dig, delve, for cultivation, σκάπτων, ἀρῶν γῆν, ποιμνίοις ἐπιστατῶν E. Fr. 188, cf. X. Oec. 16.15; τοὺς ἀμπελῶνας D.S. 4.31; ὑπόλιθον γῄδιον Luc. Tim. 31.

2. dig about, cultivate by digging, φυτὰ ς. (as we say to hoe turnips) h.Merc. 90, cf. X. Oec. 20.20: metaph., σκάπτει, μοχλεύει θύρετρα digs about them, digs them up, E. HF 999.

3. of the result, ς. τάφρον dig a trench, Th. 4.90; ς. βαθεῖαν (sc. τάφρον) Thphr. CP 3.20.4; θεμελίους Luc. Alex. 10:—Pass., τὰ ἐσκαμμένα,= σκάμμα 11.2, hence, metaph., ὑπὲρ τὰ ἐσκαμμένα ἅλλεσθαι to leap too far, or further than seemed possible, Pl. Cra. 413a, cf. Luc. Gall. 6, Lib. Ep. 438, Or. 64.69 (v.l. ὑπὲρ τὸ σκάμμα); cf. σκάμμα 11, ὑποσκάπτω.