σκαλμός

A. pin or thole to which the Greek oar was fastened by the τροπωτήρ, h.Hom. 7.42, A. Pers. 376, E. Hel. 1598, IT 1347; ὑπομόχλιον ὁ ς. γίνεται Arist. Mech. 850b11; κατὰ σκαλμὸν ἐρέσσειν (opp. paddle) Arr. Ind. 27.5:—of the πριαπίσκος in the βάθρον Ἱπποκράτους, Ruf. ap. Orib. 49.26.6.

II. ς. θρανίτης a bank or bench of rowers, Plb. 16.3.4.

III. = σκαλισμός 1, POxy. 1631.12 (iii A.D.).