σιτοποιός

A. of grinding and baking, E. Hec. 362.

II. Subst., one that ground the corn in the hand-mill, miller. ς. ἐκ τῶν μυλώνων Th. 6.22; Λαμέδοντι σιτοποιῷ PCair.Zen. 4.41 (iii B.C.); ἐπίστειλον . . πόθεν δεῖ λαβόντα σῖτον καὶ πόσον δοῦναι Ἀμμωνίῳ τῷ ς. ὅπως ἑτοιμασθῇ σεμίδαλις PMich.Zen. 28.32 (iii B.C.); ἔργον σιτοποιοῦ bake-meats, LXX Ge. 40.17; mostly fem., baking-woman, Hdt. 3.150, Thphr. Char. 4.7; γυναῖκες ς. Hdt. 7.187, Th. 2.78; opp. ὀψοποιός (a cook), Pl. Grg. 517e, X. Cyr. 8.5.3; opp. μάγειρος, Plu. Alex. 23 (pl.), cf. Ostr.Bodl. i 304 (pl., ii B.C.).