σιτέομαι

A. σιτεόντων Hp. Nat. Hom. 9 (v.l. σιτευμένων): aor. 1 part. σιτήσας Hsch.:—elsewh. σιτέομαι, Ion. impf. σιτέσκοντο Od. 24.209: fut. σιτήσομαι Ar. Nu. 491, Pax 724, Arist. Mu. 400b19: aor. ἐσιτήθην IG 5(1).51.1 (Laconia); poet. σιτήθην Theoc. 9.26: (σῖτος):—take food, eat, κλίσιον ἐν τῷ σιτέσκοντο Od. l.c., cf. Hdt. 1.94, 133, Pl. Ap. 36d; οἱ ἐν τῷ Μουσείῳ σιτούμενοι BGU 73.4 (ii A.D.), etc.

2. c. acc., feed on, eat, ἰχθῦς, καρποὺς σιτέεσθαι, Hdt. 1.200,202, cf. 71; ἐλπίδας A. Ag. 1668; ἀπομαγδαλιάς Ar. Eq. 414; τὴν σοφίαν Id.Nu. l.c.; ὅπως, οἷς αὐτὸς σιτοῖτο σίτοις, τούτοις ὅμοια παρατίθοιτο αὐτῦ| X. Cyr. 8.2.3; κρέας ς. Theoc. l.c.

3. eat of, ἀπό τινος Hld. 2.23; τινι Scymn. 854.