σιναμωρέω

A. ravage or destroy wantonly, τῆς Ἑλλάδος μηδεμίαν πόλιν σιναμωρέειν Hdt. 1.152, cf. 8.35: intr., Phld. Herc. 1457.12; ς. ἔς τι Paus 2.32.3:—Pass., to be treated wantonly, γυνὴ σιναμωρουμένη χαίρει Ar. Nu. 1070.