σιδάριον

A. implement or tool of iron, IG 12.313.128 (v B.C.); θερμοῖσι ς. ἐκκαίειν τοὺς ὀφθαλμούς with hot irons, Hdt. 7.18; ἐπαΐοντες σιδηρίων feeling iron, not being proof against it, Id. 3.29; of a knife, Id. 9.37, cf. Lys. 1.42; ς. εἰς κρεονομίαν PCair.Zen. 720.3 (iii B.C.); ς. λιθουργά, of a stonemason's tools, Th. 4.4, cf. Thphr. Lap. 41; σιδηρίων μισθός IG 22.1656; λίθους καὶ ξύλα καὶ ς. Pl. Euthd. 300b; ς. πλατέα Arist. Cael. 313a17.

II. iron, Daimachus 4J. (v.l. σίδηρον).