σιγή

A. silence, ς. ἔχειν keep silence, Hdt. 1.86; ς. ποιήσασθαι make silence, Id. 6.130; παρέχειν S. Tr. 1115, etc.; ς. φυλάσσετε E. IA 542; ς. τῶνδε θήσομαι πέρι Id. Med. 66; γύναι, γυναιξὶ κόσμον ἡ ς. φέρει S. Aj. 293; κόσμος ἡ ς. τε καὶ τὰ παῦρ’ ἔπη Id. Fr. 64; ὦ παῖ, σιώπα· πόλλ’ ἔχει ς. καλά Id. Fr. 81; πολλῶν φάρμακον κακῶν ς. Carc. 7.2; δυσμενὴς τῇ ς. Hdt. 7.237; ἡ ἄγαν ς. S. Ant. 1251, cf. 1256: pl., σιγαὶ ἀνέμων E. IA 10 (anap.); σιγαὶ . . τῶν νεωτέρων παρὰ πρεσβυτέροις Pl. R. 425b.

b. in a mystical or religious sense, Aristeas 95, Apoc. 8.1; ς. σύμβολον θεοῦ ζῶντος PMag.Par. 1.559.

II. σιγῇ, as Adv., in silence, the only case used by Hom., πάντες ἥατο σιγῇ Il. 19.255, cf. 3.8, al.; also διὰ σιγῆς, μετὰ ς., Pl. Grg. 450c, Sph. 264a; σὺν σιγῇ Critias 25.22: like σῖγα, as an exclam., σιγῇ νῦν be silent now! Od. 15.440.

2. in an undertone, in a whisper, secretly (cf. σῖγα 2), ς. λόγον ἐποιέετο Hdt. 8.74; τὰ ς. βουλευόμενα X. Mem. 1.1.19; σιγῇ ἔχειν τι keep it secret, Hdt. 9.93; σιγᾷ καλύψαι, σιγῇ στέγειν, κεύθειν, Pi. N. 9.7, S. OT 341, Tr. 989 (anap.).

3. c. gen., σιγῇ τινος unknown to him, Hdt. 2.140, E. Med. 587.