σιγάω

A. σιγῇς Ar. Ach. 778; Cyrenaic inf. σιγέν Berl.Sitzb. 1927.170; 1 sg. opt. σιγῷμ(ι) E. Hipp. 336: fut. ‐ήσομαι S. OC 113, 980, E. Ba. 801, Ar. Av. 1684, etc.; later ‐ήσω AP 9.27 (Arch. or Parmen.), D.Chr. 37.42, Charito 1.10: pf. σεσίγηκα Aeschin. 3.218:— Pass., fut. σιγηθήσομαι E. IT 1076; σεσιγήσομαι Pl. Ep. 311c: aor. ἐσιγήθην E. Supp. 298, Aeschin. 2.86: pf. σεσίγημαι (v. infr.): (σιγή):— keep silence, used by Hom. only in imper. σίγα, hush! be still! Il. 14.90, Od. 17.393; σιγᾶν h.Merc. 93, Hdt. 8.61,110; but freq.in Pi., Trag., and Att., as Pi. N. 10.29, A. Pr. 200, etc.; ς. περί τινος E. Hipp. 312; πρὸς οὓς δεῖ Pl. Phdr. 276a; πρὸς τοῦτο, ἐν τούτῳ, X. Cyr. 5.5.20, An. 5.6.27.

2. metaph. of things, σιγῶν δ’ ὄλεθρος καὶ μέγα φωνοῦντ’ . . ἀμαθύνει A. Eu. 935 (anap.); σύριγγες οὐ σιγῶσιν Id. Supp. 181; σίγησε δ’ αἰθήρ E. Ba. 1084; ς. πόντος, ς. ἀῆται, ἁ δ’ ἐμὰ οὐ ς. ἀνία Theoc. 2.38:—in E. Fr. 781.13, τὰ σιγῶντ’ ὀνόματ’ . . δαιμόνων seems to be = τὰ ἄρρητα, secret, mystical:—Pass., μέμψομαι σιωπὴν ὡς ἐσιλγήθη κακῶς I shall impute as a fault that silence was kept, Id. Supp. 298; also τί σεσίγηται δόμος Ἀδμήτου; why is it all silent? Id. Alc. 78; σιγῶντα λέγειν, λέγοντα σιγᾶν, phrases illustrating a logical fallacy, Pl. Euthd. 300b, Arist. SE 166a13.

II. trans., hold silent, keep secret, Pi. Fr. 81, A. Pr. 106,441, Ag. 36, Hdt. 7.104 (s. v. l.), etc.:—Pass., to be kept silent or secret, σεσιγαμένον χρῆμα Pi. O. 9.103; ὁ θάνατος . . ἐσιγήθη Hdt. 5.21; σιγώμενος S. Fr. 653; ἐσιγάθη δ’ ἂν ὑφορβός would never have been heard of, Theoc. 16.54.