σῖγα

A. silently, used in Trag. (and late Ep., A.R. 1.267), σῖγ’ ἔχοντες S. Ph. 258; σῖγ’ ἔχουσα πρόσμενε Id. El. 1236; ἀλλὰ ς. πρόσμενε ib.1399; ἄκουε ς. Id. Fr. 815; κάθησο ς. Ar. Ach. 59: also as an exclam., σῖγα hush! be still! A. Ag. 1344; so οὐ ς.; Id. Th. 250; οὐ σῖγ’ ἀνέξει; S. Aj. 75; the public crier proclaiming silence said ς. πᾶς (sc. ἔστω), Ar. Ach. 238, cf. E. Hec. 532; ς. κηρῦξαι στρατῷ Id. Ph. 1224.

2. under one's breath, in a whisper, quietly, secretly (cf. σιγή 11), τὰ δὲ ς. τις βαΰζει A. Ag. 449; σῖγ’ ἐπέρχεται φάτις S. Ant. 700; ς. σήμαινε Id. Ph. 22; ς. μὲν ἡρώεσσιν ἐκέκλετο Orph. A. 702; πῶς αἱ πατρῷαί σ’ ἄλοκες φέρειν . . σῖγ’ ἐδυνάθησαν; S. OT 1212.