σιαίνω

A. cause loathing or disgust to a person, c. acc., Sch.Luc. DMort. 20.9:—Pass. with aor. ἐσιάνθην, feel loathing, Gloss., Hsch. s.v. ἀπεκάκησεν; σιαίνεται· αἰτιατικῇ, Suid.; τὸ λάχανον ὅδε σαπρόν ἐστι καὶ σιαίνομε (sic) POxy. 1849.2 (vi/vii A.D.).