σητάνειος

A. v.l.for σητ‐in Poll. 6.73; Dor. σατάνιος Sch.Ar. Nu. 624:—of this year, ς. πυροί this year's, i.e. spring-wheat, Hp. Acut.(Sp.)53, Dsc. 2.85 (v.l.σιτ‐), cf. 101 (v.l. σιτ‐)ἐν πυρῶν κρίμνοις . . σητανίοις Hp. Mul. 1.50 (v.l. σιτ‐), Nat.Mul. 57; πυροὶ σιτάνιοι (v.l. σητ‐)καὶ ἀλευρῖται, opp. σεμιδαλῖται, Ath.Med. ap. Orib. 1.2.2; ς. κρόμυα Thphr. HP 7.4.7; μῆλα Diph.Siph. ap.Ath. 3.81a; ς. ἄλεμρον Hp. Acut.(Sp.)63, Dsc. 2.85 (pl.); ς. ἄλητον Hp. Acut.(Sp.)70, Art. 36; ἄρτος Plu. 2.466d (v.l. σιτ‐), Anon. in EN 449.10:—cf. σητινός. (Derived by Gal. 18(1).469, Sch.Ar.l.c. from σῆτες = τῆτες, by Suid., Eust. 1792.4, Zonar. from σήθω, as if 'sifted, bolted'; the exact meaning and spelling of σητάν(ἐιος are uncertain; Plin. has sitanius HN 22.139, setania ib.19.101; ς. ἄρτος is opp. αὐτόπυρος ἄρτος in Plu. l.c., Anon. in EN l.c.; σατάνειος (q.v.) is prob. not cogn.)