σηρικός

A. Seric, silken, ἐσθής Luc. Salt. 63; παραπετάσματα, σκευή, D.C. 43.24, 59.26; νῆμα Gal. 10.942 (pl.), Hld. 2.31; τὰ ς. τῶν ὑφασμάτων Plu. 2.396b; written σειρικός, Gal. 5.46:—as Subst., σηρικόν, τό, silken robe, silk, Apoc. 18.12 (v.l. σιρικόν), Peripl.M. Rubr. 49; in pl., Nearch. ap. Str. 15.1.20.

2. σηρικά,τά, jujubes, Gal. 6.614, Paul.Aeg. 1.81.

3. σηρικόν (fort. συρικόν), τό, a red pigment, Olymp.Alch.p.76 B., Zos.Alch. p.248 B.; Syricum pigmentum, quod Syrii Phoenices in Rubri maris litoribus colligunt, Isid. Etym. 19.17.6 (where it is distd. from Sericum).