σήπω

A. σήψω A. Fr. 275: aor. ἔσηψα(δι‐) Ael. NA 9.62:—make rotten or putrid, A. Fr.l.c.; of a serpent's poison, A. Ch.l.c.; of the sting of the σήψ, Ael. NA 16.40.

b. soak hides, δέρματα ς. Supp.Epigr. 3.18 (Athens, v B.C.).

2. metaph., corrupt, waste, αἱ ἡσυχίαι σήπουσι καὶ ἀπολλύασι Pl. Tht. 153c; ς. τὰ τῆς πόλεως πράγματα D.H. 11.37.

II. mostly in Pass. (pf. σέσηπα being used in pass. sense, Il. 2.135, E. El. 319, (κατα‐) Ar. Pl. 1035, (ἀπο‐) X. An. 4.5.12), fut. σαπήσομαι Gal. 7.397, (κατα‐) Pl. Phd. 86b, (ἀπο‐) Hp. Prorrh. 2.1: aor. ἐσάπην [α] Hes. Sc. 152, Hdt. 2.41, 3.66, Pl. Phd. 80d; σαπήῃ(κατα‐), Ep. subj. for σαπῇ, Il. 19.27: pf. σέσημμαι prob. in POxy. 1449.51 (iii A.D.):—rot, moulder, of dead bodies, χρὼς σήπεται Il. 24.414, cf. 19.27, Hdt. 2.41; περὶ ῥινοῖο σαπείσης Hes. Sc. 152; of wood, δοῦρα σέσηπε Il. 2.135; τριήρης ὑπὸ τερηδόνων σαπεῖσα Ar. Eq. 1308.

2. of live flesh, mortify, ὁ μηρὸς ἐσάπη Hdt. 3.66; σφακελίσαντος τοῦ μηροῦ καὶ σαπέντος Id. 6.136, cf. Pl. Phd. 80d; αἷμα σέσηπεν E. El. 319; promote coction or formation of 'laudable' pus, in Act., Hp. Morb. 1.6,28.

3. of water, Id.Aër. 8; οἶνος . . σαπὲν ἐν ξύλῳ ὕδωρ Emp. 81.

4. of the food rejected after digestion, Arist. Mete. 381b12, al.; cf. σηπτός, σῆψις 11.

5. metaph., ς. ὑπὸ τῆς ἡδονῆς Men. 23; ὁ πλοῦτος ὑμῶν σέσηπε Ep.Jac. 5.2.