σηπτικός

ή, όν, φ
A. putrefactive, septic, ‐κὴ κοιλίη digestive stomach, opp. oesophagus, Hp. Anat. 1; τὸ ς. (sc. φάρμακον) Arist. HA 607a22, Thphr. HP 9.16.5; ς. φάρμακον D.S. 4.38: so σηπ‐τήριον φ. Hp. Loc. Hom. 38.
Liddell, Scott & Jones
A Greek-English Lexicon, 1940
← σηποποιός Dictionary σηπτός →
An open-access project