σημάντωρ

A. σημαίνω 11) one who gives a signal, leader, commander, Il. 4.431, cf. Od. 19.314; of a horse, driver, Il. 8.127; of a herd, herdsman, 15.325, Q.S. 13.74; θεῶν ς., of Zeus, Hes. Sc. 56; ς. ἄνδρες h.Ap. 542; ἐθνέων ἦσαν ἄλλοι ς., of the subordinate officers, Hdt. 7.81.

2. informer, guide, S. OT 957 (v.l. σημήνας); παγίδων σημάντορα φελλόν indicator of the nets, AP 6.27 (Theaet.); μόλιβον, σελίδων ς. πλευρῆς (v. σελίς 11), ib.62 (Phil.), cf. 64 (Paul. Sil.).

II. later as Adj., even in fem., σημάντορι φωνῇ Nonn. D. 37.551; ς. καπνῷ Tryph. 237.