σεύω

A. σευέμεν A.R. 2.296; with ς doubled after the augm., as always in Hom. (exc. in ἐξεσύθη (Zenod. and most codd. for ‐λύθη) Il. 5.293): Ep. impf. σεύεσκε Q.S. 2.353: aor. ἔσσευα Il. 5.208; Ep. also σεῦα 20.189; 3 sg. subj. σεύῃ 11.293:—Med., aor. subj. σεύωνται (v.l. ‐ονται) ib.415: impf. or aor. ἐσσεύοντο 2.808: aor. ἐσσεύαντο 11.549 (v.l. ‐οντο); Ep. σεύατο 6.505:—Pass., B. Scol.Oxy. 1361 Fr. 1.7: aor. ἐσύθην [υ] E. Hel. 1302 (lyr.) (ἐξ‐ Il., v. supr.), ἐσσύθην S. Aj. 294, also σύθην A. Pr. 135 (lyr.); subj. 3 sg. συθῇ Hp. Mul. 1.36, 2.138; part. συθείς A. Th. 941, Pers. 866, S. OC 119(alllyr.); in iamb., Id. OT 446: pf. (with pres. sense) ἔσσυμαι Il. 13.79; part. ἐσσύμενος (not ‐μένος) 11.554, al., Adv. ἐσσυμένως 3.85, al.: σεσύανται· ὡρμήκασιν, Hsch.: poet.aor. 2 ἐσσύμην [υ], 2 sg. ἔσσυο Il. 16.585, Od. 9.447; 3 sg. ἔσσυτο, Ep. σύτο Il. 21.167, ἐπ‐έσυτο E. Hel. 1162,Ph. 1065 (both lyr.); part. σύμενος A. Ag. 747, Eu. 1007, cf. 786, 816 (all lyr.): also σεῦται, 3 sg. pres. Pass., S. Tr. 645 (σοῦται is prob. cj.), σοῦμαι (Dor. σῶμαι Epil. 3), σοῦνται A. Pers. 25 (anap.); imper. σοῦ Ar. V. 209, σούσθω S. Aj. 1414 (anap.), σοῦσθε A. Th. 31, Ar. V. 458, etc.; inf. σοῦσθαι Plu. 2.362c: Hsch. cites imper. σύθι or σῦθι:—poet. Verb (also in Ion. Prose, Hp. and Aret. (v. infr.)), put in quick motion, drive: esp.

1. hunt, chase, Διωνύσοιο τιθήνας σεῦε κατ’ ἠγάθεον Νυσήϊον Il. 6.133; drive away, σεῦεν κύνας ἄλλυδις ἄλλον πυκνῇσιν λιθάδεσσιν Od. 14.35; σεύοντ’ (3 pl.) ἀγέλας βίᾳ B. 17.10: more freq. in Med., ὡς δ’ ὅτε κάπριον ἀμφὶ κύνες σεύωνται Il. 11.415, cf. 549, 3.26; ὥς τ’ . . ἄγριον αἶγα ἐσσεύαντο κύνες 15.272, cf. 20.148: metaph., ς. κακότητα ἀπὸ καρήνου h.Hom. 8.12; θάμβος με ς. Orph. L. 531.

2. set on, let loose at, ὅτε πού τις θηρητὴρ κύνας . . σεύῃ ἐπ’ ἀγροτέρῳ συΐ Il. 11.293.

3. drive or hurry away to or from a place, Αἰνείαν δ’ ἔσσευεν ἀπὸ χθονός 20.325; ἵππους ἐκ πεδίοιο 15.681; [τινὰ] κατ’ Ἰδαίων ὀρέων 20.189: c. inf., [ἡμιόνους] σεῦαν ποταμὸν παρὰ δινήεντα τρώγειν . . drove, Od. 6.89.

4. set in swift motion, ὅλμον δ’ ὣς ἔσσευε [Πείσανδρον] κυλίνδεσθαι sped him so that he rolled, Il. 11.147; στρόμβον δ’ ὣς ἔσσευε βαλών 14.413; also αἷμ’ ἔσσευα shed blood, 5.208; v. infr. 11.1.

II. Pass. and Med., to be put in quick motion, and so, run, rush, dart or shoot along, ἐπὶ τεύχεα to arms, 2.808; ἐπὶ κοῖτον Od. 14.456; νέρθε δὲ ποσσὶν ἔσσυμαι Il. 13.79; σεύατ’ ἔπειτ’ ἀνὰ ἄστυ 6.505; σεύατ’ ἔπειτ’ ἐπὶ κῦμα Od. 5.51, cf. Il. 14.227; κατ’ ἀμαξιτόν 22.146; παρ’ ἐρινεόν 11.167; ἀμφ’ Ὀδυσῆα ib.419; ἰθὺς Λυκίων 16.585; διὰ σπέος Od. 9.447; so in Trag., ἐκτόπιος συθείς having gone, departed, opp. παρών, S. OC 119; ἀφ’ ἑστίας A. Pers. 866; ἐκ ναοῦ E. IT 1294; σύθην δ’ ἀπέδιλος ὄχῳ πτερωτῷ A. Pr. 135; κατὰ γᾶς σύμεναι Id. Eu. 1007, cf. Ag. 747; ἀνὰ νάπη E. Hel. 1302; of things, αἷμα σύτο gushed out, Il. 21.167; ψυχὴ κατ’ . . ὠτειλὴν ἔσσυτο 14.519; ἐκ πυρὸς συθεὶς σίδηρος A. Th. 941; ἐσύθη ἔξω πῦον Aret. SD 1.9; so of flux, ἢν πολλὰ συθῇ Hp. Mul. 1.36; of the eruption of disease, ὅταν τὰ παρέοντα συθῇ νοσήματα ib.2.138.

2. c. inf., hasten, speed, ὅτε σεύαιτο διώκειν when he hasted to pursue, Il. 17.463; ὄφρα ὕλη σεύαιτο καήμεναι that the wood might begin (cf. Engl. start) to burn, 23.198, cf. 210; ἔσσυται κελαδῆσαι is eager to sing of, Pi. I. 8(7).67.

3. metaph., to be eager, have longings, θυμὸς ἔσσυται Od. 10.484; esp. in pf. part. ἐσσύμενος used as Adj, v. sub voce. (σεv‐: συ‐, from I.-Eur. [kcirc ]yew-: [kcirc ]y[ucaron]-, cf. Skt. cyávati 'set in motion', part. Pass. cyutás:—σοῦμαι, etc., perh. contr. fr. Σοοῦμαι( = Σοόομαι, fr. σὅv)ος, q.v.).)