σελάνα

A. the moon, ς. πλήθουσα the full-moon, Il. 18.484; ς. ἀεξομένη, ὀλίγη κεράεσσι, Arat. 780,733; a moon's breadth, measure used by early astronomers, Ptol. Alm. 9.10; νουμηνία κατὰ σελήνην, i.e. by the lunar month, Th. 2.28, cf. SIG 683.44 (ii B.C.); τὰς ἡμέρας κατὰ ς. ἄγειν D.L. 1.59, cf. PHib. 1.27.42 (iii B.C.); πρὸς τὴν ς. ὁρᾶν by moonlight, And. 1.38, cf. X. HG 5.1.9; ἐν σελήνῃ Ach.Tat. 3.2; ἡ ἐκ τῆς ς. νόσος,= σεληνιασμός, Ael. NA 14.27; τὴν ς. καθελεῖν, of Thessalian witches, Ar. Nu. 750, cf. Pl. Grg. 513a, Sosiph. 1.

b. month, δεκάτῃ σελήνῃ in the tenth moon, E. El. 1126, cf. Alc. 431, Tr. 1075 (lyr.); πολλὰς ς. Id. Hel. 114; τὰς ἡμέρας τῆς ς. Astramps. Orac. p.3 H.; ὁρῶν ἄγουσαν τὴν ς. εἰκάδας Ar. Nu. 17.

2. a moon-shaped wheaten cake, E. Fr. 350, cf. Alciphr. 2.4, Poll. 6.76.

3. a round table, or tripod, Ath. 11.489d.

4. name of a plant, Ps.-Plu. Fluv. 18.5; cf. σελήνιον 11.

II. as fem. pr. n., Selene, the goddess of the moon (never in Hom.), Hes. Th. 371, h.Merc. 100, etc. (σελήνη(σελάνα, σελάννα) fr. Σελάς‐να, cf. σέλας.)