σείω

A. σεῖον Od. 3.486; Ion. σείασκον(ἀνας‐) h.Ap. 403 (v.l. ἀνασσείσασκε): fut. σείσω LXX Is. 10.14, (δια‐) Hdt. 6.109, (ἐπι‐) E. Or. 613: aor. ἔσεισα S. El. 713, Ar. Ach. 12, etc.; Ep. σεῖσα Il. 15.321: pf. σέσεικα(κατα‐) Philem. 84, (ἐν‐) Luc. Merc.Cond. 30:—Med., aor. ἐσεισάμην(ἀπ‐) Thgn. 348, Hdt. 7.88, Ar. Nu. 287, Pl. Grg. 484a; Ep. σείσατο Il. 8.199, ἐσείσατο Call. Ap. 1, etc.:—Pass., aor. ἐσείσθην Hdt. 6.98, etc.: pf. σέσεισμαι Pi. P. 8.94, Ar. Nu. 1276:—shake, move to and fro, Hom. (esp. in Il.); ς. ἐγχείας, ἔγχεα, μελίην, shake the poised spear, Il. 3.345, 13.135 (Pass.), 22.133, etc.; αἰγίδα 15.321; σανίδας ς. shake the door, 9.583; of chariot horses, σεῖον ζυγὸν ἀμφὶς ἔχοντες Od. 3.486; ς. λόφον, of a warrior, Alc. 22, A. Th. 385; ἡνίας χεροῖν ς. S. El. 713; χαλινούς E. IA 151 (anap.); ς. χαίτην, etc., Anacr. 49, E. Cyc. 75 (lyr.), Med. 1191; εὔπτερον δέμας Id. Ion 1204; κάρα ς., as sign of discontent, S. Ant. 291; but of one dancing, E. Ba. 185; ἄκρᾳ τῇ οὐρᾷ ς. X. Cyn. 3.4.

2. of earthquakes, which were attributed to Poseidon (cf. Pl. Cra. 403a), ὅστις νομίζει Ποσειδέωνα τὴν γῆν σείειν Hdt. 7.129; without τὴν γῆν, αὐτοῖς ὁ Ποσειδῶν σείσας ἐμβάλοι οἰκίας Ar. Ach. 511, cf. Lys. 1142; βρονταῖς χθόνα ς. Id. Av. 1752; ἔσεισεν ὁ θεός X. HG 4.7.4: also impers., ἔσεισεν there was an earthquake, Th. 4.52.

3. metaph., agitate, disturb, πόλιν Pi. P. 4.272; τὰ πόλεος . . θεοὶ πολλῷ σάλῳ σείσαντες ὤρθωσαν πάλιν S. Ant. 163; ς. τὴν καρδίαν turn the stomach, Ar. Ach. 12; ς. τὴν κεφαλήν cause a concussion of . ., Hp. Prorrh. 1.143, v. infr. 11.2:—Pass., ἐσείσθη τὴν καρδίαν Philostr. VS 2.1.11.

4. in Att., accuse falsely or spitefully, so as to extort hushmoney, blackmail, ς. καὶ ταράττων Ar. Eq. 840, cf. Telecl. 2; ἔσειον τοὺς παχεῖς καὶ πλουσίους Ar. Pax 639; ἑτέρους τῶν ὑπευθύνων ἔσειε καὶ ἐσυκοφάντει Antipho 6.43, cf. BGU 428.9 (ii A.D.); so perh. σείειν κατ’ ἀγοράν Alciphr. 3.70 (s. v.l.):—Pass., to be extorted, POxy. 1252r.37 (iii A.D.).

II. Pass., shake, heave, quake, of the earth, ἐσσείοντο πόδες Ἴδης Il. 20.59; Δῆλος . . πρῶτα καὶ ὕστατα . . σεισθεῖσα Hdt. 6.98: metaph., to be shaken to its foundation, τὸ τερπνὸν πιτνεῖ . . σεσεισμένον Pi. P. 8.94; οἷς . . ἂν σεισθῇ θεόθεν δόμος S. Ant. 584 (lyr.).

2. generally, move to and fro, Il. 14.285; φαεινὴ σείετο πήληξ 13.805; κόμαι σείονται Ar. Lys. 1312; ὄρχος σειόμενος φύλλοισι an orchard waving with foliage, Hes. Sc. [299]; ὀδόντων οἱ πλεῦνες ἐσείοντο his teeth were loose, Hdt. 6.107; σεισθῆναι σάλῳ E. IT 46; τὸν ἐγκέφαλον σεσεῖσθαι Ar. Nu. 1276; ὁκόσων ἂν σεισθῇ ὁ ἐγκέφαλος Hp. Aph. 7.58; σείεσθαι τὴν ὄψιν Thphr. Vert. 8.

III. Med., shake something of one's own, from oneself, etc., σεισαμένας πτερὰ ματρός Theoc. 13.13; ς. γυίων ἄπο νήχυτον ἅλμην A.R. 4.1367; ς. πλοκαμῖδας AP 5.272 (Agath.).

2. shake oneself, shake, stir, Ἥρη σείσατο εἰνὶ θρόνῳ Il. 8.199; ἐσείσατο δάφνινος ὄρπηξ Call. Ap. 1.