σαῦλος

η, ον, Adj.
A. straddling, waddling, h.Merc. 28; of the loose, wanton gait of courtesans or Bacchantes, ς. βαίνειν Anacr. 168; σαῦλαι Βασσαρίδες Id. 55; also of a prancing horse, ς. βαίνειν, ἵππος ὡς κορωνίης Semon. 18.
Liddell, Scott & Jones
A Greek-English Lexicon, 1940
← σαυλοπρωκτιάω Dictionary σαύλωμα →
An open-access project