σαίρω

A. part the lips and show the closed teeth (cf. Gal. 18(2).597), grin, σέσηρεν ἄν τε βούλητ’ ἄν τε μή Alex. 98.26; Σάτυροι ἀπὸ τοῦ σεσηρέναι Ael. VH 3.40; but mostly in part., ἄπλητον σεσαρυῖα (Ep. for σεσηρυῖα) Hes. Sc. 268; οἷον σεσηρὼς ἐξαπατήσειν μ’ οἴεται Ar. V. 901; ἠγριωμένους ἐπ’ ἀλλήλοισι καὶ σεσηρότας Id. Pax 620; ς. καὶ γελῶν Com.Adesp. 606; γελῶντα καὶ ς. Plu. 2.223c; σιμὰ ς. AP 5.178 (Mel.); but also without any such bad sense, εἶπε σεσαρὼς ὄμματι μειδιόωντι smiling, Theoc. 7.19 (cf. προσσαίρω).

2. transferred to grinning laughter, σεσηρόσι μειδιήμασι Hp. Gland. 12; σεσηρότι γέλωτι Luc. Am. 13: the neut. is used in Adv. sense, σεσαρὸς γελᾶν Theoc. 20.14; σεσηρὸς αἰκάλλειν, of a fox, Babr. 50.14, cf. Ps.-Luc. Philopatr. 26.

3. of a wound or sore, ἕλκος σεσηρὸς καὶ ἐκπεπλιγμένον gaping, Hp. Fract. 32, cf. Aret. CA 2.2; also ς. χάσμημα, of a metrical hiatus, Eust. 840.43.