σαίνω

A. σαῖνον Od. 10.219: aor. ἔσηνα 17.302; Dor. ἔσανα Pi. O. 4.6, P. 1.52:—Pass., A. Ch. 194:—prop. of dogs, wag the tail, fawn, ὅτ’ ἂν ἀμφὶ ἄνακτα κύνες . . σαίνωσι Od. 10.217; νόησε δὲ δῖος Ὀδυσσεὺς σαίνοντάς τε κύνας 16.6; σαίνεις δάκνουσα καὶ κύων λαίθαργος εἶ S. Fr. 885; ἡ κύων ἔσηνε καὶ προσῆλθ’ Apollod. Com.14.5: with the dat. added, οὐρῇ μέν ῥ’ ὅ γ’ ἔσηνε, of the dog Argus, Od. 17.302; ς. οὐρῇ τε καὶ οὔασι Hes. l.c.; ἔσαινεν οὐρᾷ με S. Fr. 687 (ἔσαινεν οὐράν wagged his tail, Hemsterhuis, cf. Sch.rec.A. Th. 704, Sch.rec.Theoc. 2.109).

II. metaph. of persons, fawn, cringe, ὑδαρεῖ ς. φιλότητι A. Ag. 798 (anap.), cf. Pers. 97 (lyr., s.v.l.); also ς. ποτὶ πάντας Pi. P. 2.82; ς. ποτὶ ἀγγελίαν greet it with joy, Id. O. 4.6.

III. c. acc. pers., fawn upon, κέρκῳ τινά Ar. Eq. 1031, cf. AP 9.604 (Noss.); so of fishes, σαίνοντες οὐραίοισι τὴν κεκτημένην S. Fr. 762.

2. fawn on, pay court to, greet, τινα Pi. P. 1.52; ὅτ’ ἐλεύθερος ἀτμένα σαίνει Call. Aet. 1.1.19; ς. μόρον cringe to it, seek to avert it, A. Th. 383,704; παιδός με σαίνει φθόγγος greets me, S. Ant. 1214; φαιδρὰ γοῦν ἀπ’ ὀμμάτων σαίνει με greets me gladly from her eyes, Id. OC 320.

3. gladden, esp. with hope or conviction, ἐλπίδι κέαρ B. 1.55; οὐ γάρ με ς. θέσφατα E. Ion 685 (lyr.); τὰ λεγόμενα . . ς. τὴν ψυχήν Arist. Metaph. 1090a37; so ς. τὴν ὑπόσχεσιν receive it with marks of gladness, Luc. Merc.Cond. 20 (dub., σαίνει τῇ ὑποσχέσει is prob. cj.):—Pass., σαίνομαι δ’ ὑπ’ ἐλπίδος A. Ch. 194.

4. beguile, cozen, deceive, ἡ δ’ ἄρ’ ἐν σκότῳ λήθουσά με ἔσαιν’ Ἐρινύς S. Fr. 577; ς. μ’ ἔννυχος φρυκτωρία seeks to deceive me, E. Rh. 55 (or in signf. 111.3).

5. in 1 Ep.Thess. 3.3, σαίνεσθαι ἐν ταῖς θλίψεσι seems to mean to be shaken, disturbed; σαινόμενοι τοῖς λεγομένοις ἐδάκρυον D.L. 8.41 (or in signf. 111.4); σαίνεται· κινεῖται, σαλεύεται, ταράττεται, Hsch.; but cf. σιαίνω.