ῥυτός

ή, όν, Subst., τά
A. dragged, hauled, σανίδες Ph. Bel. 95.48 (s.v.l.).
2. Subst. neut. pl. ῥυτά,τά, reins (cf. ῥυτήρ (A) 2a), ῥυτὰ χαλαίνειν Hes. Sc. 308.

Related entries

ῥυτός ῥυτός
Liddell, Scott & Jones
A Greek-English Lexicon, 1940
← ῥυτός Dictionary ῥυτός →
An open-access project