ῥοχθέω

A. dash with a roaring sound, of the sea, ῥόχθει γὰρ μέγα κῦμα ποτὶ ξερόν Od. 5.402; προτὶ δ’ αὐτὰς [πέτρας] κῦμα μέγα ῥοχθεῖ 12.60; ὑπὸ κύματι πέτραι ῥόχθεον sounded with the dashing of the waves, A.R. 4.925; ῥοχθεῦσιν δὲ κάλωες Opp. H. 1.228.—Cf. ὀρεχθέω.