ῥοιβδῳδέω

ῥοιβδῳδέω, 3 sg. pres. ῥοιβδῳδεῖ, glossed μετὰ ῥοίζου σαλεύει, ᾀδεῖ (sic), Theognost. Can. 24; ῥοιβδῳδεῖ(‐ώδει cod.)· μετὰ ἤχου ᾄδει(ἀηδεῖ cod.) ὡς οἱ ποιμένες, Hsch. <ῥοιδαμός· ὁ ἀσπάραγος, Id.