ῥιγόω

ω, ου, οι, ή

ἐν‐

A. ‐ώσω X. Mem. 2.1.17, Ep. inf. ‐ωσέμεν Od. 14.481: aor. ἐρρίγωσα Hp. Epid. 3.1.ς/,(ἐν‐) Ar. Pl. 846: pf. ἐρριγωκότες Thphr. Ign. 74 (vv. ll. ἐρριγότες, ἐρριγνωκότες), Gal. 11.556.—Like ἱδρόω, has an irreg. contr. into ω , ῳ, for ου, οι, 3 sg. subj. ῥιγῷ Pl. Grg. 517d, cj. in Phd. 85a; opt. ῥιγῴη Hp. Int. 10, Plu. 2.233a; inf. ῥιγῶν Ar. Ach. 1146, V. 446, Av. 935, Pl. R. 440c, X. Cyr. 5.1.11; part. fem. ῥιγῶσα Semon. 7.26, but acc. masc. ῥιγοῦντα Phld. Vit. p.22J.:—to be cold, shiver, Od. 14.481, Hdt. 5.92.ή, Hp. VM 16, etc.; though several forms may belong either to this word or to ῥιγέω, as ῥιγῶν τε καὶ πεινῶν Ar. Ach. 857, cf.Nu. 416, Crates Com. 33, Pl. Grg. 517d.
Liddell, Scott & Jones
A Greek-English Lexicon, 1940
An open-access project