ῥητήρ

ῆρος, ὁ
A. = ῥήτωρ, speaker, μύθων τε ῥητῆρ’ ἔμεναι πρηκτῆρά τε ἔργων Il. 9.443, cf. Hippon. 63 (s.v.l.), AP 7.579 (Leont.), IG 3.625, Milet. 1(9).341.
Liddell, Scott & Jones
A Greek-English Lexicon, 1940
← ῥῄτερος Dictionary ῥητιάριος →
An open-access project