ῥήδην

Adv.
A. v. ῥᾴδιος. ῥηδίων· καρούχων, ῥαιδίων, Hsch. ῥηθῆναι, ῥηθήσομαι, v. ἐρῶ. ῥηΐδιος, v. ῥᾴδιος. ῥηΐζω, v. ῥαΐζω. ῥήϊστος, ῥηΐτατος, ῥηΐτερος, v. ῥᾴδιος.
Liddell, Scott & Jones
A Greek-English Lexicon, 1940
← ῥῆγος Dictionary ῥήκτης →
An open-access project