ῥηγμίν

A. Wiener Sitzb. 214(4).26)), gen.ῖνος, ἡ, sea breaking on the beach, surf (v. ῥήγνυμι B. 1), ἄκρον ἐπὶ ῥηγμῖνος ἁλὸς . . θέεσκον Il. 20.229; κώπῃσιν ἁλὸς ῥηγμῖνα βαθεῖαν τύπτετε, of the broken sea between Scylla and Charybdis, Od. 12.214; with the Prep. ἐπί, it may be rendered at the sea's edge, ἐκ . . βαῖνον ἐπὶ ῥηγμῖνι θαλάσσης Il. 1.437, cf. Od. 9.150; κοιμήθημεν ἐπὶ ῥηγμῖνι θαλάσσης ib.169, cf. Pi. N. 5.13; ἄκραις ἐπὶ ῥηγμῖσιν ἀξένου πόρου E. IT 253; also λαοὶ δὲ παρὰ ῥ. θαλάσσης δίσκοισιν τέρποντο Il. 2.773, cf. Od. 4.449; ὅταν κυμαίνουσα ἐκβάλλῃ [ἡ θάλαττα], . . παχεῖαι καὶ σκολιαὶ γίνονται αἱ ῥ.· ὅταν δὲ γαλήνη ᾖ, . . λεπταί εἰσι καὶ εὐθεῖαι Arist. Mete. 367b14.

2. metaph., ῥ. βίοιο verge of life, i.e. death, Emp. 20.5; ὥσπερ ῥηγμῖνα οὖσαν ἀέρος τὴν νεφέλην Arist. Mete. 367b19.

II. τὰ ἀπορπύματα (fort. ἀπορρήγματα)τῆς πέτρας, Hsch.