ῥευματικός

ή, όν
A. ῥεῦμα 111) subject to a discharge or flux, εἰς τοὺς ὀφθαλμούς Arist. Pr. 957b25; ἕλκη ῥ. Dsc. 2.126; τραῦμα Plu. 2.131b.
Liddell, Scott & Jones
A Greek-English Lexicon, 1940
← ῥευματίζομαι Dictionary ῥευμάτιον →
An open-access project