ῥεκτικός

ή, όν
A. able to do, τῶν ἐφ’ ἡμῖν μόνων ῥεκτικὸς ὁ σπουδαῖος Porph.ad Od. 1.5.
Liddell, Scott & Jones
A Greek-English Lexicon, 1940
← ῥέκτης Dictionary ῥεμβάς →
An open-access project