ῥάφυς

υος, ἡ
ῥάφυς [α],υος, ἡ,= βουνιάς, Speus. ap. Ath. 9.369b; perh. to be read (for ῥάφιν) in Numen.(?)ib.371c; cf. ῥάπυς.
Liddell, Scott & Jones
A Greek-English Lexicon, 1940
An open-access project