ῥακτήριος

α, ον

ῥάσσω

A. fit for striking with, κέντρα S. Fr. 802.
II. μέλη βοῶν ἄναυλα καὶ ῥ. broken, discordant (ψοφώδη καὶ θορυβώδη Hsch.), Id. Fr. 699.
III. ῥακτήριον· ὄρχησίς τις, Hsch.
IV. ῥακτήρια· τύμπανα, Id.
Liddell, Scott & Jones
A Greek-English Lexicon, 1940
← ῥακόω Dictionary ῥακτός →
An open-access project