ῥαιβός

A. crooked, bent, esp. of bandy legs (cf. sq.), τὸ ῥαιβόν Arist. SE 182a2; cf. βλαισός, ῥοικός; also ῥ. γυῖα Nic. Th. 799; πάγουροι ib.788; νηρῖται, δράκων, Lyc. 238,917; μηρός Gal. UP 3.9.