πυσματικός

ή, όν, Adv.
A. interrogative, A.D. Synt. 72.23, al.; χρεῖαι Hermog. Prog. 3; σχῆμα Tib. Fig. 13, S.E. M. 1.315: τὰ ‐κά interrogative particles, EM 67.6; distd. fr. πευστικά, ib.759.29. Adv. πυρ‐κῶς A.D. Pron. 27.16, Sch.S. OC 3.
Liddell, Scott & Jones
A Greek-English Lexicon, 1940
← πύσμα Dictionary πύσσαχος →
An open-access project