πυρώδης

A. = πυροειδής, like fire, fiery, ὄμματα Emp. ap. Arist. GA 779b15; Διὸς ἀστεροπαί Ar. Av. 1746 (anap.); μαρμαρυγαί Pl. Criti. 116c; ἀρχὴ π. Arist. Mete. 344a17; ἀναθυμίασις ξηρὰ καὶ π. ib.372b33; στεφάνη Parm. ap. Placit. 2.7.1; χωρίον Ph. 1.39: Sup., ‐εστάτη αὐγή J. BJ 5.5.6; τὸ π. fiery or hot substance, Parm.l.c., Arist. MA 703a24, Plu. 2.19f, etc.: metaph., π. λόγος Ph. 1.144; τὸ π. fiery nature, of Achilles, Ath. 14.624a. Adv. ‐δῶς v.l. for πυροειδῶς in Diog.Apoll. ap. Placit. 2.13.9: neut. as Adv., πυρῶδες ὑποβλέπειν Poll. 5.79.

II. flamelike, bright, Arist. Mete. 342b8, de An. 419a3; ἐρύθημα Plu. Demetr. 38.

III. Medic., inflamed, betokening inflammation, ἕλκος Hp. Fract. 25 (v.l. πυρετῶδες): metaph., ἔνθερμος ἡ ψυχὴ γενομένη καὶ π. Plu. 2.432e.