πυρπάλαμος
ον
A.
cunningly wrought from fire, π. βέλος, of the thunderbolt, Pi. O. 10(11).80.
II.
πυρπαλάμης· πυρπαλάμους ἔλεγον τοὺς διὰ τάχους τι μηχανᾶσθαι δυναμένους, καὶ τοὺς ποικίλους τὸ ἦθος, Hsch., cf. Eust. 513.30; πυρπαλάμην· ὁ ταχέως τι ἐπινοῶν καὶ παλαμώμενος ἴσα πυρί, Phot.; cf. foreg.